814/297^ - s. 607/275° in dialetto
El sol del Musil
Sorge el sol, ma in vision par gnent amena
quando che te riva a Musil pa ’a strada
Triestina, e ’a vista te se sbiada
no żà d’un’alba, ma de n’aspra pena:
sora ’a ciesa se leva e se scadena
na orrida immane bàea infogada,
che ’a vista te inpira cofà na spada
e’l piazer del bel ’a te inveéna.
Biciclete, pedoni e che’altre màchine
svanisse int’el cerchio de tut un brodo,
e i metri che te fa par quant strachi
se fa perìcoeosi drìo ’l to trodo.
Eh, te pensa, orbo come un stornel:
questo ’l é el bon che Musil ha de bel.
|