16 giugno 2017
507 - sonetto 362
Zachèo
Quando ’a me cara mare o me sorèa
le ha bisogno de un piazer, ché le é strache,
’e me invita a magnar: «Bea idea»,
ma suìto ’e me tira pa ’e tirache:
«Żà che te vien par qua, fame sta bea…»
E po ’e me riciama par dirme: żà che
te sì, conpra l’Uhu e ’na rondàa
che giuste tut prima che’l se stache…
Come mi, anca el nano avido del Vangèo
che Gesù ciama żo dal sicomoro
no credo che’l se ciamesse Żachèo
ma che chel nome el sior Conta-oro
se ’o desse lu sufiando a scotadéo
parché aprofità da tut el coro.
|