16 giugno 2017

507 - sonetto 362 

Zachèo

Quando ’a me cara mare o me sorèa le ha bisogno de un piazer, ché le é strache, ’e me invita a magnar: «Bea idea», ma suìto ’e me tira pa ’e tirache: «Żà che te vien par qua, fame sta bea…» E po ’e me riciama par dirme: żà che te sì, conpra l’Uhu e ’na rondàa che giuste tut prima che’l se stache… Come mi, anca el nano avido del Vangèo che Gesù ciama żo dal sicomoro no credo che’l se ciamesse Żachèo ma che chel nome el sior Conta-oro se ’o desse lu sufiando a scotadéo parché aprofità da tut el coro.